Η Ώρα της Πεταλούδας – Η Μεταμόρφωση της Ευρώπης

Στο υπαρξιακό απ’ αρχής δίλημμα “Διακρατισμός ή Υπερεθνισμός”, “Ημίμετρα ή Ολοκλήρωση”, “Μακρόσυρτη Σύγκλιση” ή “Άπαξ Ένωση”η Ευρώπη επιμένει απτόητα στη “λίγη” απόκριση. Ατολμία και μόνιμοι συμβιβασμοί καθηλώνουν την ήπειρο σε καχεξία, ώστε γεωστρατηγικά να υπολείπεται μόνιμα το ισχνό της εκτόπισμα έναντι της υπερμεγέθους υποκείμενης (δυνητικής) ισχύος της. Σαν κάμπια που φεύγει το πεπρωμένο της, που φοβάται τη μεταμόρφωση, που αργεί να ανοίξει τα φτερά, να πετάξει ως πεταλούδα. Με 508 εκ. κατοίκους (2005) έναντι 318 εκ. των ΗΠΑ και με ΑΕΠ $18.5 τρις έναντι $16.8 τρις των ΗΠΑ, με ισχυρό εμπορικό ισοζύγιο και εξαγωγές, έναντι ελλειμματικού ισοζυγίου των ΗΠΑ, με πυρηνικά όπλα και ισχυρούς εθνικούς στρατούς, με ισχυρή διπλωματική εκπροσώπηση σε εθνικό επίπεδο στο εξωτερικό, αλλά χωρίς κοινή άμυνα (πέραν αυτής του ΝΑΤΟ) και χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική, είναι σαφές ότι η ΕΕ είναι ένας τιτάνας με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη.

Ευρω-προϋπολογισμός και ΚΑΠ: άλλη μια χαμένη ευκαιρία

Όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέστρεψαν “νικητές” και “τροπαιοφόροι” από τη σύνοδο για τον προϋπολογισμό, κατά την οποία για άλλη μια φορά υπήρξαν μόνο νικητές. Ο Κάμερον γιατί πέτυχε τη μείωση του προϋπολογισμού για πρώτη φορά (άσχετα αν η Βρετανική εισφορά αυξάνεται). Η Μέρκελ γιατί απέτρεψε την παραπέρα επιβάρυνση του Γερμανού φορολογούμενου. Ο Ολάντ γιατί αύξησε τις απολαβές για τους Γάλλους αγρότες. Ο Σαμαράς γιατί έφερε μεγαλύτερο καλάθι από το ταμείο συνοχής. Όλοι με το βλέμμα στραμμένο στους εγχώριους ψηφοφόρους, δέσμιοι βραχυπρόθεσμων σκοπιμοτήτων.

Ιδεολογικός Στροβιλισμός και Απουσία Πυξίδας:

Ο εθνικισμός στην Ελλάδα της κρίσης βρίσκεται σε έξαρση, με άνοδο της φασιστικής ακροδεξιάς και του ολοκληρωτισμού και περιθωριοποίηση του ευρωπαϊσμού και φιλελευθερισμού. Εν μέσω χαοτικής κατάρρευσης παραδοσιακών αξιών και ιδεολογικής σύγχυσης, η συντηρητική (κεντροδεξιά) διανόηση αναζητεί επανορισμό της έννοιας του πατριωτισμού ως

Δημοκρατικός Φιλελευθερισμός

Η εξισορρόπιση των δικαίων του ατόμου απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας

Σε προηγούμενο σημείωμα υπογράμμισα πόσο η διαφύλαξη της λαϊκής κυριαρχίας και η προάσπιση της δημοκρατίας εξαρτώνται από το σεβασμό στους νόμους, και πόσο η ανομία και η πάνδημη ανοχή στην ανομία υπονομεύουν το πολίτευμα, σημειώνοντας πως αναγκαίο παρακολούθημα της ελευθερίας λόγου είναι η πειθαρχία στην εφαρμογή των δημοκρατικώς αποφασισθέντων. Προς επίρρωση αυτής της άποψης

Η μάχη του ευρώ: Ασφυκτικά διεθνή πλαίσια, διλήμματα και ψευδαισθήσεις

Καθώς δίδουμε την ύστατη μάχη του ευρώ σε τούτες τις εκλογές, είναι αναγκαίο να έχουμε σαφή θεώρηση όχι μόνο των πλεονεκτημάτων, αλλά και των κινδύνων που η συμμετοχή σε αυτό

Το μη χείρον (στην πολιτική δεν είναι πάντα) βέλτιστο

Λένε “το τέλειο είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του καλού”, ή πως “πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού”, ή ακόμη πως “το μη χείρον (είναι) βέλτιστο”. Σοφές καταρχήν ρήσεις, που υπογραμμίζουν πόσο αναγκαίοι είναι στη ζωή οι συμβιβασμοί, πόσο δε μάλλον στην πολιτική, οι οποίες ρήσεις όμως αμφιβάλλω αν στην παρούσα συγκυρία αρκούν για να προσφέρουν ένα πειστικό αφήγημα εξόδου από την κρίση.

Ομοσπονδία: Η Μόνη Επιλογή Για Την Ευρώπη

(Νοείται Δημοσιονομική Ή Άλλη Παραπέρα Ενοποίηση Χωρίς Δημοκρατική Ολοκλήρωση;)

Η Κρίση χρέους στην Ευρωζώνη θέτει επί τάπητος την ανάγκη βαθύτερου συντονισμού των οικονομιών των χωρών μελών της. Επικρίνεται ευρέως η νομισματική ένωση ως ημιτελής διότι

Ο Κόσμος σε Αριθμούς

Στην παραζάλη της φουσκωμένης επικαιρότητας επικρατεί η άποψη πως η Ευρώπη λίγο πολύ καταρρέει, ενώ οι ΗΠΑ καλά κρατούν. Υπό τη νέα μας νηφάλεια ηγεσία ίσως μπορούμε και μεις νηφάλεια να δούμε τη μεγάλη εικόνα, ώστε να προσηλωθούμε στο ανορθωτικό έργο χωρίς πανικό και απελπισία. Είναι σκόπιμο να δούμε κάποιους αριθμούς.

Ριζοσπαστική Επαναπροσέγγιση του Μεταναστευτικού

Ειδησεογραφία, στατιστικές, αλλά και η καθημερινή εμπειρία επιβεβαιώνουν ότι η παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι εκτός ελέγχου. Η πολιτική αποτροπής (το “φρούριο Ευρώπη”) έχει αποτύχει. Άνθρωποι χωρίς στον ήλιο μοίρα, κατά χιλιάδες κατακλύζουν με κάθε μέσο την “γη της επαγγελίας”, πληρώνοντας απίστευτα ποσά σε σωματέμπορους και υπερβαίνοντας κάθε εμπόδιο σ’ αυτή τη μακρά τους Οδύσσεια.

Το Ευρωπαϊκό Όραμα στο Στόχαστρο του Λαϊκισμού

(Ευρώπη Αλληλεγγύης ή Άμιλλας;)

Καταραμένη Ελληνική εφεύρεση η ιδέα του αποδιοπομπαίου τράγου. Αντί να αναλογιζόμαστε με παρρησία την ατομική μας ευθύνη, δείχνουμε το δάχτυλο προς κάθε άλλη κατεύθυνση. Έτσι ποτέ δεν αλλάζουμε, μα το χειρότερο είναι ότι με ανεύθυνους και ανέξοδους λαϊκισμούς και χυδαίες θεωρίες συνομωσίας, που τόσο μοιάζει να τέρπουν την αυτοκαταστροφική μας μανία αδικούμε τους ίδιους τους εαυτούς μας. Με τρόμο διαπιστώνω ότι