Η Διαβρωτική Εμμονή για Χαρισματικούς Ηγέτες

Μία παραδοσιακή εμμονή της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας είναι η αέναη αναζήτηση ενός ισχυρού, χαρισματικού ηγέτη, που όμως ποτέ δεν έρχεται. Αναπολούμε μεγάλους ή απλά νομιζόμενους ηγέτες, είτε πρόσφατους, είτε από το απώτερο παρελθόν. Άλλους τόσους ονειρευόμαστε για το μέλλον. Η ιστοριογνωσία μας από το εκπαιδευτικό μας σύστημα επηρεάζεται από μια ατελείωτη σειρά ηρώων, που στόλιζαν τους τοίχους και

Αντιποίηση Αρχής ή Έσχατη Προδοσία;

Διαβάζω ότι ασκήθηκαν διώξεις για αντιποίηση αρχής (άρθρο 175 του Ποινικού Κώδικα), με αφορμή τις γνωστές φασιστικές, ρατσιστικές επιθέσεις. Δεν ξέρω αν είμαι ο μόνος που πιστεύω πως αυτή η αντίδραση είναι εξόχως χλιαρή και αφόρητα αναντίστοιχη προς το προκείμενο έγκλημα.

Δημοκρατικός Φιλελευθερισμός

Η εξισορρόπιση των δικαίων του ατόμου απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας

Σε προηγούμενο σημείωμα υπογράμμισα πόσο η διαφύλαξη της λαϊκής κυριαρχίας και η προάσπιση της δημοκρατίας εξαρτώνται από το σεβασμό στους νόμους, και πόσο η ανομία και η πάνδημη ανοχή στην ανομία υπονομεύουν το πολίτευμα, σημειώνοντας πως αναγκαίο παρακολούθημα της ελευθερίας λόγου είναι η πειθαρχία στην εφαρμογή των δημοκρατικώς αποφασισθέντων. Προς επίρρωση αυτής της άποψης

Ανομία: Δημοκρατία στο Απόσπασμα

Στην Ελλάδα κάνουμε το λάθος να συγχέουμε τη δημοκρατία με την ελευθερία. Νομίζουμε πως δημοκρατία σημαίνει την (ή εξαντλείται στην) ελευθερία λόγου. Βεβαίως η δημοκρατία προϋποθέτει την ελευθερία του λόγου (καθώς και όλες τις άλλες ελευθερίες που κατοχυρώνει το σύνταγμα στο κεφάλαιο περί ατομικών δικαιωμάτων). Όμως δημοκρατία είναι πολύ περισσότερο. Είναι το πολίτευμα στο οποίο ο λαός