Ο Κόσμος σε Αριθμούς

Στην παραζάλη της φουσκωμένης επικαιρότητας επικρατεί η άποψη πως η Ευρώπη λίγο πολύ καταρρέει, ενώ οι ΗΠΑ καλά κρατούν. Υπό τη νέα μας νηφάλεια ηγεσία ίσως μπορούμε και μεις νηφάλεια να δούμε τη μεγάλη εικόνα, ώστε να προσηλωθούμε στο ανορθωτικό έργο χωρίς πανικό και απελπισία. Είναι σκόπιμο να δούμε κάποιους αριθμούς.

Η Επόμενη Μέρα: Παπαδήμος ή Κατάρρευση;

Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης πέθανε. Ο ρόγχος του θανάτου ακούγεται στον τραγικά ανεπαρκή τρόπο διαχείρισης ακόμη και της παράδοσης της εξουσίας. Τα ανατολίτικα παζάρια δείχνουν το μονόδρομο.

Ορόσημα της Ήττας και Φυγή προς το Μέλλον

Τρεις ημερομηνίες ορόσημα που σηματοδοτούν την διολίσθηση της χώρας από την ουσιαστική αφερεγγυότητα στο τυπικό (έστω μερικό) χρεοστάσιο: 23 Απριλίου 2010, 21 Ιουλίου 2011, 26 Οκτωβρίου 2011: από την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, μέχρι

Τα 6 σημεία του Πολιτικού Ορίζοντα και ο Πολιτικός Κύβος

(“Δεξιά – Αριστερά”, “Μπρός – Πίσω” ή “Πάνω – Κάτω”;)

Απόγονοι του Οιδίποδα;

Με την πόρπη τις Ιοκάστης φαίνεται πως βγάζουμε πάλι τα μάτια μας. Είναι άραγε η απελπισία του αδιεξόδου, ή η επίγνωση της συλλογικής περί αυτού ευθύνης που μας ωθεί στην τύφλωση και τον αυτοχειριασμό; Οι τραγικές συνθήκες που βιώνουμε αναφέρεται επίσημα ότι ωθούν σε πρωτοφανή αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα που είχε κάποτε τους λιγότερους αυτόχειρες σ’ όλη την Ευρώπη.

Η Ώρα είναι Τώρα

Τιμωροί του Χθες, Οικοδόμοι του Αύριο: Ανάταξη Τώρα!

Η προϊούσα πτώχευση του ελληνικού κράτους, ο διεθνής έλεγχος, η απώλεια εθνικής κυριαρχίας, συνθέτουν όχι απλά μια παταγώδη αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος, αλλά μια ήττα ιστορικών διαστάσεων. Με την απόφαση της 21^ης Ιουλίου έγινε αρχή στην “συμπεφωνημένη” αθέτηση των ομολογιακών υποχρεώσεων του ελληνικού δημοσίου (με το περίφημο roll-over)

Διαχείριση της Πτώσης, ή (επ)Ανάσταση;

Ετούτη η κυβέρνηση δεν πείθει πια. Η δε μείζονα αντιπολίτευση, που δεν έπειθε ποτέ, επιπλέον φοβίζει με τον ακραίο και ανεύθυνο λαϊκίστικο λόγο που ανέξοδα υιοθετεί. Δεν πείθουν για την ικανότητα τους να εφαρμόσουν το συμφωνηθέν πρόγραμμα, διότι δεν έδειξαν ποτέ ότι το πιστεύουν. Ακόμη αντηχεί η διαπίστωση ότι “τα μέτρα δεν είναι κλίματος ΠΑΣΟΚ”. Στερούμενοι πολιτικής αρετής κάνουν μετάθεση ευθυνών.