“Παναγιώτατε, τέλος όλα αυτά!”

http://www.patris.gr/articles/248774/#.UkG3u4akpN8

Στη χαρακτηριστική αποστροφή του στην ομιλία του στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, προσωπικά απευθυνόμενος προς τον παρεβρισκόμενο μητροπολίτη, ως καλός υποτακτικός μαθητής, κατέθεσε τα εθνοχριστιανικά του διαπιστευτήρια, κατεφερόμενος εμμέσως πλην σαφώς κατά της Μαρίας Ρεπούση και της πρότασης της περί την διδασκαλία των θρησκευτικών, συμβάλλοντας με το απαξιωτικό ύφος και το περιεχόμενο της εν λόγω αποστροφής του στη δαιμονοποίηση των επικριτών του αναχρονιστικού εναγκαλισμού πολιτείας - εκκλησίας

Όταν αντιπαλεύει η Δημοκρατία με την Ελευθερία, κερδίζει ο Ολοκληρωτισμός

Ο φιλελευθερισμός και η δημοκρατία ως έννοιες είναι διακριτές μεν φιλοσοφικά, άρρηκτες δε πολιτικά. Επίκληση του ενός με ταυτόχρονη υπονόμευση του άλλου οδηγεί στην απώλεια αμφοτέρων και στη νίκη του ολοκληρωτισμού, η οποία νίκη κατά τρόπο οξύμωρο συντελείται συνήθως στο όνομα είτε της ελευθερίας είτε της δημοκρατίας, ενώ αμφότερες κείτονται νεκρές κάτω από την μπότα κάποιου δικτάτορα.

Δημοκρατία ενάντια στην Οικονομία:

Δονκιχωτισμός και Το Ηθικώς Άτοπο της Ανοικονόμητης Ηθικολογίας

Από τον καυγά του ΔΝΤ για το πρώτο μνημόνιο, μέχρι το κλείσιμο της ΕΡΤ, για άλλη μια φορά το “επίκαιρο” σκιάζει το καίριο. Όταν με ανεργία που περνά το 27%, ακούμε πως ο εμπορικός μας στόλος, που είναι πρώτος στον κόσμο, έχει 142 πλοία ελληνικών συμφερόντων υπό κατασκευή σε ... κινέζικα (!) ναυπηγεία, ενώ το Πέραμα κι ο Σκαραμαγκάς αργοπεθαίνουν

Φιλελευθερισμός ή “Εθελοκακία”;

(δια στόματος Ηροδότου 22 αιώνες πριν τον Άνταμ Σμιθ)

Πολλοί θεωρητικοί πολέμιοι του Φιλελευθερισμού στη χώρα μας, μεταξύ άλλων του προσάπτουν ότι είναι μια ξενόφερτη τάχα δυτικίστικη ιδεολογία με πρωθιερέα τον Βρετανό Άνταμ Σμιθ (The Wealth of Nations, 1776) που ως υποχθόνιο ιδεολόγημα απεργάζεται τάχα την υποδούλωση του εργαζόμενου πολίτη στα γρανάζια του διεθνούς καπιταλισμού. Βεβαίως τις περισσότερες φορές

Την πατρίδα την είχα μάθει αλλιώτικα...

Αναδημοσίευση από την Πατρίδα & Απάντηση

http://www.patris.gr/articles/239155/#.UW008pOG0V0

Την πατρίδα την είχα μάθει αλλιώτικα...

Του Χρήστου Καραγιάννη*

Στο καφενείο του φίλου μου του Παναγιώτη -που νομίζει πως παίζει καλή “δηλωτή”, τρομάρα του!- μπήκε προχθές κάποιος και ρώτησε ο άνθρωπος “πού είναι η πατρίδα”, εννοώντας προφανώς την εφημερίδα που κρατάς στο χέρι σου φίλε αναγνώστη, και που έχει τα γραφεία της στην ίδια πλατεία δίπλα απ’ το καφενείο του ακριβώς. 

Αυθόρμητα μου ήρθε να του πω: “Ενα βήμα μπροστά απ’ το χείλος του γκρεμού!”.

Είμαι γόνος προσφύγων αναντάμ μπαμπαντάμ και την πατρίδα την είχα μάθει αλλιώτικα. 

Ο Δημόσιος Λόγος σε Κρίση (το τίμημα της Αμετροέπειας)

Η ποιότητα του δημόσιου λόγου προσδιορίζει την ποιότητα της δημοκρατίας και αντίστροφα. Η υποβάθμιση του ενός οδηγεί σε υποβάθμιση του άλλου. Όσοι αυτάρεσκα συνεισφέρουμε στο δημόσιο βήμα (στα καφενεία, στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες) την νομιζόμενη σοφία των απόψεων μας ως άλκιμοι παντογνώστες, δεν

Ο Κεντρώος Δρόμος Προς Την Ιθάκη Της Εθνικής Μας Ανάταξης

Το πολιτικό σκηνικό, χάρη στην κρίση και χάρη στην κατάρρευση του μεταπολιτευτικού συστήματος νομής της εξουσίας, αλλάζει ραγδαία και ριζικά. Για πρώτη φορά μια πολυκομματική κυβέρνηση ευρέως φάσματος αναλαμβάνει γενική εντολή (χωρίς να είναι ειδικού σκοπού) με δηλωμένη πρόθεση να εφαρμόσει μεταρρυθμιστική ατζέντα και να εξαντλήσει την τετραετία. Ωστόσο