ἀρχὴ γὰρ ὄντως τοῦ νικᾶν τὸ θαρρεῖν

Η κρίση στην Ουκρανία θυμίζει τη δυσάρεστη αλήθεια ότι στη διεθνή αρρένα το δίκαιο το υπερασπίζεται κανείς με τα όπλα, και την ειρήνη την επιβάλλει με την αξιόπιστη αποτρεπτική ισχύ που καθορίζεται όχι μόνο από τον διαθέσιμο οπλισμό, αλλά προπαντός από το φρόνημα και την ετοιμότητα και βούληση άμεσης απάντησης στην οποιαδήποτε πρόκληση. Η χλιαρή αντίδραση της Δύσης απέναντι στον ρωσικό επεκτατισμό, που 

ἀρχὴ γὰρ ὄντως τοῦ νικᾶν τὸ θαρρεῖν

 ὃ δὴ καὶ Πίνδαρος οὐ κακῶς ἔοικε συνιδὼν ἐπὶ τῆς ἐν Ἀρτεμισίῳ μάχης εἰπεῖν:

ὅθι παῖδες Ἀθαναίωνἐβάλοντο φαεννὰν
κρηπῖδ᾽ ἐλευθερίας:

(11) Bergk, Frag. 77.

ἀρχὴ γὰρ ὄντως τοῦ νικᾶν τὸ θαρρεῖν.




Πλούταρχου, Θεμιστοκλής

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0074%3Achapter%3D8%3Asection%3D2

Ισχνή Κεφαλαιοποίηση – Ισχνές Αμοιβές – Ψηλή Ανεργία

Η υψηλότατη ανεργία είναι ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Το πολιτικό μας σύστημα δε δίνει πειστικές απαντήσεις. Ούτε από την αριστερά ούτε από τη δεξιά. Ούτε η τεχνητή αύξηση των αμοιβών (με νομοθετική παρέμβαση) που ευαγγελίζεται η αριστερά, ούτε οι αμαρτωλές προσλήψεις στο δημόσιο αποτελούν λύση. Αλλά ούτε και είναι ανεκτό να περιμένουμε απλώς να αυξηθεί σταδιακά το ΑΕΠ για να απορροφηθούν οι άνεργοι, όπως περίπου ισχυρίζεται η δεξιά, διότι αυτό θα απαιτήσει πολλές δεκαετίες!

Ας αφήσουμε επιτέλους το παραμύθι για τη “ζήτηση”!

Οικονομολόγοι της αριστεράς, που έχουν επιστρατευτεί για να προσδώσουν (με επίκληση της αυθεντίας του Κέυνς) επίφαση επιστημονικοφάνειας στον αριστερό λαϊκισμό, ισχυρίζονται πως το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η “ασθενής ζήτηση”. Η προπαγάνδα γύρω από το παραμύθι της ζήτησης πρέπει να σταματήσει. Δημιουργεί σύγχυση στο λαό και ρήγμα στην αναγκαία εθνική ενότητα πίσω από την απαιτούμενη προσπάθεια για ανόρθωση.

Συναγερμός απέναντι στην Περιφερειακή Αστάθεια και την Ελληνική Εσωστρέφεια

Ενώ η Ουκρανική κρίση απειλεί ευθέως ως θρυαλλίδα την παγκόσμια ειρήνη, η κάπως ξεχασμένη Συριακή κρίση βρίσκεται ήδη σε σημείο χωρίς επιστροφή.

Τί Ευρώπη;

Η κρίση έφερε στην επιφάνεια δομικά προβλήματα της Ένωσης. Επιτακτικά διλήμματα έχουν τεθεί. Ήταν το ευρώ ζουρλομανδύας; Ήταν μοιραίος ο εκτροχιασμός των νοτίων προς όφελος των βορείων; Ήταν η νομισματική ένωση πρόωρη χωρίς προηγούμενη τραπεζική και δημοσιονομική ένωση; Χρειάζεται “περισσότερη Ευρώπη” και τί εννοούμε με αυτό τον όρο; Μήπως έχουν δίκιο οι ευρωσκεπτικιστές που ζητούν επαναπατρισμό εξουσιών από τις Βρυξέλλες, που θεν “λιγότερη Ευρώπη”, και τί εννοούν; Είναι δυνατή η επιστροφή στην “κοινή αγορά” χωρίς το πολιτικό εποικοδόμημα της “Ένωσης”; Ο διάλογος ενόψει εκλογών πρέπει να πάει σε βάθος και να γίνει συγκεκριμένος.

Ρεαλισμός και Συνειδητοποίηση για το Μεταναστευτικό

Οι τραγικές ιστορίες στη Λαμπεντούσα και το Φαρμακονήσι καταδεικνύουν μια αλήθεια πέρα από κάθε άλλη. Η απελπισία των χωρών προέλευσης αντιπαραβαλλόμενη στην ελπίδα της Ευρώπης της επαγγελίας δημιουργεί (ακριβώς όπως η διαφορά τάσης στη φυσική) ένα μεταναστευτικό ρεύμα η αναχαίτιση του οποίου είναι αδύνατη.